Benvida/o ó blog do CDR " O Viso"

Benvida, benvido ó blog do Centro de Desenvolvemento Rural "O Viso".................. O que cres é o que creas.

domingo, 1 de enero de 2023

Estreamos o 2023 cunha farta de auga


 


F. Emi
F. Josefa                                                          F. Pili

A fonte do Carraghal botando auga coma noutros tempos, a Lama encharcada e desaugando por todos cantos balados había, o regueiro que baixa das Lameiras do Monte pola beira do Centro de Inclusión tan completamente cheo que o tubos sumidoriros que pasan debaixo da pista  non dan tragado... E as fotos que poñen no grupo da veciñanza á noite de como vai o río onde o forno (na canella da ponte) e entre a Caghalla e a canella de Sobelaira que case alcanza a altura da estrada. Estrada que ó solpor está invadida por un río de auga que baixa do palanquín cara Ribeiriño...

Os que xa temos unha idade estivemos a lembrar aquelas cheas que marcharon cos colondros ou cabazos (ata na feixoa) ou o non poder pasar dunha parte do pobo cara a outra pola forza que levaba o río, nin siquera na canella da Ponte que entón era o lugar onde había un paso máis alto e que se derrubou e anchou cando foi da parcelaria. Claro, entón era de pedra e elevada; despois de formigón e sen apenas subida e baixada.

Dende xa hai ben anos non ten habido aquel tipo de enchentas... e iso que entón "xuntábase o Concello e limpábase o río desde as Lamas ata os Prados do Río" (dicía hoxe o Inocencio, 92 anos). Agora iso non se fai, nin se pode (A Confederación Hidrográfica pasou de ignorar a existencia do noso río e deixar que a Parcelaria o eliminara a reaparecer agora, cebarse coa vecindade e manter dende hai anos un entorno vomitivo: feismo, inacabado, perigoso...).

Nesta estrea do 2023, neste día cheo de auga... ata fartar aproveitamos para facer un chamamento a quen corresponda e reclamar que os espazos se manteñan como corresponde para vivirmos nun entorno habitable e habitado. Espazos acondicionados para as persoas, para os animais, para os vehículos... E, claro, tamén para a auga. Porque a Natureza é o que ten. Alguén nos lembraba o dito de "Deus perdoa sempre; as persoas, a veces; a natureza, nunca".

viernes, 2 de diciembre de 2022

O II Congreso Limiao do despoboamento en Radio Limia

Este 2 de decembro en Radio Limia (Cadena Ser) Álvaro entrevistou a Camilo Vila que onte conduciu a xornada do II Congreso Limiao sobre o despoboamento que tivemos en Lodoselo, nas dependencias da antiga casa reitoral (no salón multiusos do albergue o Campiño). 

Podes escoitalo premendo aquí.    Radio Limia. Cadena Ser. II Congreso Limiao do Despoboamento. Vai desde o min. 1:05 ó 9:45.

lunes, 31 de octubre de 2022

Outono en familia


Neste enlace hai algunhas imaxes desta actividade 

Nesta agradable tarde do 31 de outubro fixemos unha camiñada pola Rañada, o Liñón, as poulas de Monelo... e aprendemos, sobre todo de Tomás, algo do mundo misterioso dos cogumelos, do monte, da natureza.
 Gozamos dun paseo atentos ó medio e tamén ollamos cara eses seres máxicos que non son nin plantas, nin animais.
E sendo a víspera de tódolos Santos prendemos o lume no patio da reitoral e asamos as castañas, tomamos o chocolate e o biscoito que nos prepararon a Lucía e o Fran. Graciñas
 


 


miércoles, 19 de octubre de 2022

Un espazo aquí á beira, o das areeiras, para visitar e gozar


 


As areeiras, ese espazo onde empresas de áridos extraen materia prima para a construción, ocupan unhas 300 hectáreas de terreos que se escavan e despois fican anegados pola auga, creando un novo hábitat para anfibios, aves e mesmo peixes. A cámara de Noelia Caseiro percorreu esa zona híbrida entre industria e natureza, polos camiños trazados polo transporte de area e entre as charcas onde medra a vexetación de ribeira e aniñan distintas especies. Auga e area que se misturan para despois ocupar cadanseu lugar. (Diario do Limia).
Aquí tés un enlace para dar un paseo virtual e o convite a visitar este lugar cando teñas un oco no teu día a día. De seguro que repetirás porque o temos aquí mesmo. Coñecer a nosa contorna é o primeiro paso para querela, coidala, vivir en harmonía con ela...

viernes, 7 de octubre de 2022

As campás de Lodoselo e a veciñanza reivindicamos os cambios da Revolta da E. Baleirada

Velaquí diferentes momentos dos que vivimos este venres, 7 de outubro, no patio da reitoral; desdicindo aquilo de sermos a Galicia calada; despois do tanguer das campás e coa xuntanza de máis de medio cento de persoas quixemos sumarnos á chamada da Revolta para sentirmos a forza da comunidade organizada e en sintonía con toda a xente que tamén noutros pobos da E. baleirada se concentra.
Dicimos que o despoboamento é a lapa que queima os nosos montes; que o drama do despoboamento é a consecuencia de non proporcionar o apoio público aos produtores de alimentos, ás persoas que reclamamos poder seguir vivindo no noso medio cuns servizos que nos permitan unha boa calidade de vida. 
Saudámonos, falamos coas persoas do Centro de Inclusión, comunicámonos coa rapazada da Casa Niño... tecemos relacións (tan necesarias para sentirnos ocmunidade) e tivemos despois un acto máis formal no que algúns dos presentes leron os seis parágrafos, que aparecen máis abaixo, entrecollidos do manifesto. 
A continuación gardamos un minuto de silencio e, de novo, o tanxer das campás volveu poñer sons ó silencio, á soedade non desexada e sufrida que aquí tratamos de capear grazas á participación, ó empeño de coidarnos uns aos outros porque sabemos que os demais forman parte de nós. Moitísimas grazas a todas as persoas que o fan posible, porque cremos que coidándonos estamos a facer unha verdadeira revolución.     



1. As plataformas e entidades que forman parte da Revolta – entre as que se atopa COCEDER e polo tanto o CDR "O Viso"- convídannos a tódalas persoas comprometidas co territorio a realizar concentracións nos pobos da España baleirada para apoiar o mantemento do sector forestal nestes territorios.

2. Desde a Revolta da España Baleirada defendemos que a correcta xestión das masas forestais é “o mellor instrumento para previr incendios”, pero tamén para facer fronte ao cambio climático e a outros retos, entre eles o despoboamento, que é a principal causa do crecemento desordenado dos bosques e a gran acumulación de material seco e altamente combustible.

3. Afirmamos que a relación entre despoboamento e incendios forestais é clara: “nas zonas con moi pouca poboación os incendios propáganse dunha forma máis descontrolada e o lume arrasa os seus montes e mesmo en ocasións as súas casas”.

4. Indicamos que a xestión dos montes é fundamental para previr este tipo de incendios, á vez que destacamos que os montes sempre foron fonte de riqueza e de traballo en base aos aproveitamentos forestais tradicionais (madeira, leña, resina, micoloxía, caza..), compatibles coa silvicultura, agricultura e gandería extensiva, ademais de que teñen un enorme potencial para o desenvolvemento de actividades turísticas, recreativas, deportivas e sociais, que en moitos casos están a permitir dinamizar economicamente pequenos municipios.

5. Desde a Revolta da España Baleirada aseveramos que “só un medio rural vivo e implicado na xestión da súa contorna, será capaz de levar a cabo esta tarefa” e por iso reclamamos o apoio decidido das Administracións a todas estas iniciativas e actividades económicas que fomentarían unha xestión efectiva e eficiente dos montes, reducindo así o risco de incendios.

6. Para reivindicar os cambios que propoñemos, estamos aquí reunidos e imos gardar un minuto de silencio polos falecidos polos incendios. Tamén, aquí á beira do cemiterio por todos os que nos antecederon e souberon relacionarse en harmonía coa contorna.


viernes, 16 de septiembre de 2022

Pequenos arranxos/melloras no patio da reitoral / Albergue




 Despois deste Concilia de verán, da tempada do Pobo escola, do paso dos anos... estes días pasados tocoulle unha posta a punto a este espazo. Un espazo que levamos coidando e empregando para moitas e variadas funcións: para concertos, teatro, cine, obradoiros, exposicións, magostos, reunións, punto de encontro, almacén... Ó servizo das persoas.

Un espazo que queremos que siga sendo acolledor e que nesta ocasión e grazas ao bo facer do Secundino e ás pedras que lle achegou o Alberto lograron compoñer aquela obra feita hai máis de tres décadas pola xente dos cursos de forestais co Santos á cabeza, por algunhas persoas do pobo e dos pobos darredor. Sempre presentes, sempre na memoria. Moitas grazas!