Un ano máis tivemos a sorte de que os peliqueiros viñeran "Á túa outra casa" a vivenda comunitaria do CDR O Viso na que conviven 12 persoas maiores. É esta unha das visitas que máis nos emocionan. E lembramos tempios pasados con eles e cóntannos o medo que lles tiñan cando eran nenas ou nenos; do que corrían para que non os pillaran porque se te pillaban debías darlle algo (aínda que só fose unha peseta) porque co que xuntaban esperaban pagar o aluguer do traxe...
Graciñas, moitísimas grazas. E que, de hoxe nun ano!
Procedeu tamén a pedir perdón por chegar á súa posición por causalidades do destino, empurrado ou animado por alguén, así como ocorría nunha historia coa que exemplificou a situación, provocando os sorrisos de todos os presentes no Museo Etnográfico da Limia. Insistiu en múltiples ocasións no seu carácter de imaxe, de representación de algo moito máis profundo, quitándose méritos e facendo fincapé na importancia de todos aqueles que se manteñen detrás, os que saen e os que representan a todos os que saíron.
A súa intervención rematou coa exemplificación de todo o anteriormente dito cun conto escrito nunha saba pola súa familia. Conseguiu emocionar mediante debuxos, palabras e cantos que deixaron claro como este mestre, e a asociación da que é imaxe, son dignos merecedores deste premio que, de seguro, faranlles sentir un enorme orgullo.
